ศาสดาของศาสนาซิกข์

คุรุ นานัก เดว ยิ 1. คุรุ นานัก เดว ยิ 

อายุขัย: 1469 – 1539 & ครองราชย์: 1469 – 1539)

คุรุ นานัก เดว ยิ เป็นผู้ก่อตั้งศาสนาซิกข์ขึ้นมา ซึ่งเกิดเมื่อปี ค.ศ.1469 ในหมู่บ้าน หราย-บอย-ดิ ตัลวันดิ (ในปัจจุบัน คือ หมู่บ้าน นันกาน่า ซาฮิบ โดยเมืองนี้ได้ถูกตั้งชื่อตามชื่อของคุรุ นานัก เดว ยิ นั่นเอง) อำเภอเชคุปูระ ห่างจากเมืองลาฮอร์ (ประเทศปากีสถาน) ไปทางทิศตะวันตก ประมาณ 65 กิโลเมตร วันคล้ายวันเกิดของท่าน คุรุ นานัก ซาฮิบ จะตรงกับวัน การ์ติก ปูรันมาชิ ซึ่งก็คือวันที่พระจันทร์เต็มดวงในเดือนการ์ติก (ช่วงระหว่างเดือนตุลาคมถึงเดือนพฤศจิกายน) พระบิดาของท่าน คุรุ นานัก ซาฮิบ มีพระนามว่า เมทธา กัลหยัน ดาส ซึ่งเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในนาม เมทธา กาลู ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่กรมสรรพากรประจำอำเภอ พระมารดาของท่าน คุรุ นานัก ซาฮิบ มีพระนามว่า มาตา ธริพ-ตา ยิ ซึ่งเป็นผู้ซึ่งเคร่งครัดในทางศาสนาเป็นอย่างยิ่ง และท่าน คุรุ นานัก ซาฮิบ มีพี่สาว ซึ่งมีพระนามว่า เบบิ นานกิ ผู้ซึ่งรักและเอ็นดูท่าน คุรุ นานัก ซาฮิบ เป็นอย่างมากด้วย

คุรุ อังขัด เดว ยิ

2. คุรุ อังขัด เดว ยิ

(อายุขัย: 1504 – 1552 & ครองราชย์: 1539 – 1552)

ท่าน คุรุ นานัก เดว ยิ ได้แต่งตั้งให้ ท่าน หบาย เลห์น่า ขึ้นเป็นพระศาสดาของศาสนาซิกข์ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1539 ซึ่งต่อมาท่านได้เปลี่ยนชื่อเป็น คุรุ อังขัด เดว ยิ นั่นเอง

ท่าน หบาย เลห์น่า เกิดเมื่อเดือนมีนาคม ปี ค.ศ. 1504 ที่หมู่บ้านมัตเต-ดิ-ไซราน ในเมืองฟิโรซปูร ซึ่งต่อมาครอบครัวของท่านได้ย้ายมาอยู่ในเมืองคัดปูร พระบิดาของ ท่าน หบาย เลห์น่า มีพระนามว่า ศรี เฟอรู มาล ยิ ซึ่งเป็นเจ้าของร้านขายของชำผู้มีจิตใจเมตตา พระมารดาของท่าน หบาย เลห์น่า มีพระนามว่า มาตา ซับหราย ยิ และต่อมาในปี ค.ศ.1519 ท่าน หบาย เลห์น่า ก็ได้สมรสกับท่าน ศรี ขีวิ ยิ และต่อมามีลูกชาย 2 คน คือ ดาโส และ ดาโธ และมีลูกสาว 2 คน คือ อัมโร และ อโนขิ

คุรุ อมัรดาส ยิ

3. คุรุ อมัรดาส ยิ

(อายุขัย: 1479 – 1574 & ครองราชย์: 1552 – 1574)

ท่าน คุรุ อมัรดาส ยิ เกิดเมื่อเดือนพฤษภาคม ปี ค.ศ. 1479 ที่หมู่บ้านบาซาร์เก ซึ่งตั้งอยู่ห่างไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองอัมริตซาร์ ประมาณ 13 กิโลเมตร พระบิดาของท่านมีพระนามว่า ศรี เตจ บาน ประกอบอาชีพเป็นพ่อค้าชาวนา พระมารดาของท่านมีพระนามว่า มาตา ลักษมี ยิ และท่านได้สมรสกับท่าน บิบิ ราม กอร์ ยิ และต่อมามีลูกชาย 2 คน คือ โมฮริ และ โมฮัน และมีลูกสาว 2 คน คือ ดาณิ และ บาณิ

คุรุ รามดาส ยิ

4. คุรุ รามดาส ยิ

(อายุขัย: 1534 – 1581 & ครองราชย์: 1574 – 1581)

ท่าน คุรุ รามดาส ยิ (เดิมคือท่านเจทธา) เกิด ใน ปี ค.ศ. 1534 ในหมู่บ้าน จูนา มันดิ ในเมืองลาฮอร์ (ปัจจุบันอยู่ในประเทศปากีสถาน) พระบิดาของท่าน คือ ท่าน ศรี ฮารดาส ยิ และพระมารดาของท่าน คือ ท่าน มาตา ดายา กอร์ ยิ ท่านได้สมรสกับท่าน บิบิ บาณิ ยิ และมีลูกชาย 3 คน คือ ท่าน ปริทริ จันทร์ ท่านมหาเดว และ ท่านอัรยัน เดว

คุรุ อัรยัน เดว ยิ

5. คุรุ อัรยัน เดว ยิ

(อายุขัย: 1563 – 1606 & ครองราชย์: 1581 – 1606)

ท่าน คุรุ อัรยัน เดว ยิ เป็นลูกชายคนสุดท้องของ ท่าน คุรุ รามดาส ยิ และ มาตา บาณิ ยิ ท่านเกิดที่เมืองโกอิงวัล ใน ปี ค.ศ. 1563 ต่อมาใน ปี ค.ศ.1579 ท่านได้สมรสกับ ท่าน กังกา เดวี ซึ่งเป็นลูกสาวของ ท่าน กฤษณ์ชั่น จันทร์ และท่านมีลูกชาย 1 คน ชื่อ ท่าน ฮัรโฆบินด์

คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ

6. คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ

(อายุขัย: 1595 – 1644 & ครองราชย์: 1606 – 1644)

ท่าน คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ เกิดที่หมู่บ้านวาดาลิในเดือนมิถุนายน ปี ค.ศ. 1595 ท่านเป็นลูกชายเพียงคนเดียวของท่าน คุรุ อัรยัน เดว ยิ ที่ได้รับแต่งตั้งขึ้นเป็นพระศาสดาตั้งแต่อายุ 11 ขวบ ในขณะที่ กษัตริย์ ยีฮังกีร กำลังตามจับ ท่าน คุรุ อัรยัน เดว ยิ ไปกักขังไว้ในเมืองลาฮอร์ ท่าน คุรุ ฮัร โฆบินด์ ยิ มีลูกชาย 5 คน คือ ท่านกุรดิทตะ ท่านสุรัช มาล ท่านอนิ หราย ท่านอตัล หราย และท่านเต๊ก บาฮาดูร

คุรุ ฮัร หราย ยิ

7. คุรุ ฮัร หราย ยิ

๗.พระศาสดาคุรุหริไร (พ.ศ.๒๑๘๘-๒๒๐๔) ท่านทำให้ศาสนาซิกข์มีความเจริญรุ่งเรือง มีกองทหารที่เข้มแข็ง และสามารถทำให้บุคคลสำคัญในศาสนาฮินดูหันมานับถือศาสนาซิกข์ได้


8.พระศาสดาคุรุหริกฤษัน

พระศาสดาคุรุหริกฤษัน (พ.ศ.๒๒๐๔-๒๒๐๗) ท่านสิ้นพระชนม์เมื่อพระชนม์ ๙ พรรษา


9.พระศาสดาคุรุเตฆพทุร์

พระศาสดาคุรุเตฆพทุร์ (พ.ศ.๒๒๐๗-๒๒๑๘) ท่านเป็นวีรบุรุษที่หาญกล้า ในสมัยพระเจ้าโอรังเซบท่านได้ถูกจับไปยังกรุงเดลีและบังคับให้ท่านเปลี่ยนศาสนา แต่ท่านไม่ยอมจึงถูกประหารชีวิตและสับร่างกายเป็น ๔ ท่อน เอาไปแขวนประจานไว้ที่ป้อมประตูทั้ง ๔ ทิศของกรุงเดลี


10.พระศาสดาคุรุโควินทสิงห์

พระศาสดาคุรุโควินทสิงห์ (พ.ศ.๒๒๑๘-๒๒๕๑) ท่านได้รับการขนานนามว่า “นักบุญผู้เป็นทหาร” ท่านได้รับหน้าที่เป็นพระศาสดาเมื่อพระชนม์ ๙ พรรษา ซึ่งเป็นช่วงที่ชาวซิกข์เกิดความปั่นป่วนวุ่นวาย เพราะถูกกลามมุสลิมเบียดเบียน ชาวซิกข์บางคนเกรงกลัวจนไม่กล้าแสดงตนเป็นศาสนิก ท่านได้ตั้งศูนย์กลางเผยแผ่ศาสนาขึ้นที่เมืองธากาหรือตักกา และรัฐอัสสัม พร้อมประกาศว่าทุกคนควรเป็นนักรบต่อสู้ศัตรู เพื่อจรรโลงชาติและศาสนาของตน ซิกข์ทุกคนต้องเป็นคนกล้าหาญโดยให้นามว่า สิงห์ หมายถึง ความกล้าหาญ สำหรับผู้เข้าร่วมพิธีศีลจุ่ม ด้วยการประพรมน้ำมนต์และให้ดื่มน้ำศักดิ์สิทธิ์ซึ่งมีดาบแช่ไว้เรียกว่า “น้ำอมฤต” ก่อนการสิ้นพระชนม์พระองค์มิได้ตั้งให้ใครเป็นพระศาสดาสืบต่อแต่ทรงตั้งพระอาทิครันถ์ ซาฮิบ เป็นพระศาสดานิรันดร

(อายุขัย: 1630 – 1661 & ครองราชย์: 1644 – 1661)

ใส่ความเห็น

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s